Hulphondenschool de CLiCK

teamtraining voor mens en hulphond

A A A

Praten met
foto-angelaRuim een jaar geleden kwam mijn hond niet in aanmerking voor de hulphonden opleiding. Niet omdat ze niet geschikt was, maar puur op basis van haar leeftijd (5 jaar). Er stroomde tranen van blijdschap toen ik hoorde dat Hulphondenschool de CLiCK het daar niet mee eens was.
Dankzij financiële ondersteuning van de stichting kon ik starten met de teamtraining waarbij het opleiden van Misty centraal stond. Op een juiste manier met je hond communiceren vraagt om kennis en deskundigheid. Het mooie van de CLiCK vind ik dat je als deelnemer deze kennis en deskundigheid leert ontwikkelen. In plaats van ‘tegen’ Misty te praten, praat ik nu ‘met’ Misty. Het uittrekken van mijn jas, oprapen van voorwerpen, helpen bij het doen van mijn boodschappen, was in de wasmachine stoppen en zelfs alarm slaan in geval van nood zijn slechts enkele voorbeelden van Misty’s vaardigheden.
Of ik trots ben? Dat spreekt voor zich… Dankzij Misty heb ik een deel van mijn onafhankelijkheid herwonnen en nog steeds leren we dagelijks dingen bij. Onze band is nóg sterker geworden dan die al was; daar komt nooit meer iemand tussen!
Angela en Misty

Rust en zelfvertrouwen
marjankaOmdat ik een vorm van autisme heb, het asperger syndroom, wilde ik graag een hulphond. Mijn omgeving had echter zo iets van ‘nog een dier erbij? Je hebt al een dierentuin.’ Na een speurtocht op internet kwam ik bij Hulphondenschool de CLiCK uit. Daar geloofde ze dat een hond me zou kunnen helpen. Het zou een pup worden, want hij moest goed op mijn gevoel getraind worden. Vol spanning heb ik gewacht op een hond en de goedkeuring voor zijn opleiding. Door donaties van de stichting kwam ik in het trotse bezit van Creb, een Australian Shepherd, en konden we samen aan de slag.
De teamtraining was voor mij een bevestiging dat je met positieve toenadering altijd het beste uit je hond haalt. En dat het niet uit mazzel bestaat als het lukt. De CLiCK gaf mij hierin eigen verantwoordelijkheid. Dit heeft me een stuk zelfvertrouwen gegeven. Voor deze training zat ik bijna altijd thuis en ging ik met moeite naar buiten. Nu neemt Creb het van me over als ik het niet red.
Ook dit geeft me rust en zelfvertrouwen. En ik durf te kijken wat ik wel kan en hoe ik het kan doen. Allemaal op mijn manier. Ik voel me gelukkig. Het is een warm gevoel van binnen en gaat niet over dingen die je bezit.
Het is twee jaar hard werken geweest, maar het is het beste wat ik gekregen heb. Ik kan nu wederkerige gesprekken en relaties aan. Dit is voor iemand met autisme een grote sprong vooruit.
Na 40 jaar vechten tegen autisme kan ik nu leven mét autisme.
Een wereld van verschil!!!
Marjanka en Creb

Geen dubbele agenda
Ireneek ben er trots op één van de eerste deelnemers te zijn. Ik had destijds een rottweiler, Yentl, toen ik de vraag kreeg of ik haar niet zou willen gaan inzetten als hulphond. Ik had daar nog nooit over nagedacht. We zijn aan het trainen gegaan en al snel bleek dat zij veel dingen voor mij kon doen. Spullen van de grond oprapen, ritsen opendoen, keukenlaatjes openen enzovoorts.
Het was prettig te merken dat ik minder dingen zelf hoefde te doen zodat mijn energie gespaard bleef. Het meest belangrijke vind ik echter dat als je mensen iets vraagt er vaak een soort ongelijkwaardigheid kan ontstaan. Een hond vindt het leuk om voor je te werken en een complimentje of een beloning is voldoende. Geen bijgedachten of dubbele agenda’s. Inmiddels heb ik via Hulphondenschool de CLiCK alweer mijn derde hulphond opgeleid, weer een rottweiler! Ik ga nog wel even door!
Renee en Faya

Klein maar dapper
foto-tessaToen ik in 2007 contact zocht met Hulphondenschool de CLiCK, kon ik niet geloven dat mijn kleine Tessa zoveel voor mij kon doen. Maar door hun hulp kunnen Tessa en ik de hele wereld aan. Dankzij Tessa ben ik een stuk onafhankelijker geworden van mijn partner. Tessa waakt echt over mij; ze verliest mij geen seconde uit het oog. Als we op het werk zijn ligt ze naast me op haar kussen en iedere keer als ik beweeg gaan gelijk haar oortjes omhoog.
Tessa voelt precies in wat voor een bui ik ben. Heb ik een slechte dag, dan zorgt zij ervoor dat er toch weer een glimlach op mijn mond verschijnt. Dit is heel moeilijk uit te leggen. Tessa is echt mijn alles.
En als je ergens mee zit staat de CLiCK je met raad en daad bij. Ik ben tot op de dag van vandaag blij en gelukkig met wat de CLiCK voor mij en Tessa heeft gedaan en nog steeds doet.
DE CLICK DANK JULLIE WEL.
Roelfien en Tessa

“Samen met de hulphond je katheterzak legen”
BobMarley2Stel: Je hebt een hulphond die nog in opleiding is, je moet een presentatie geven, dik een half uur rijden van je woonplaats, en laat voor het eerst je PGB-assistent thuis in de hoop dat je hond het aangeleerde feilloos doet: onder andere helpen bij het legen van je katheterzak.
Vorige week zat ik in die situatie en had ik het lef het er op te wagen. Als het zou lukken een overwinning, enorme mijlpaal, toename van zelfredzaamheid en een onbeschrijflijke ‘boost’ aan zelfvertrouwen. En als het zou mislukken, daar dacht ik maar niet aan…
De presentatie was op dat moment voor mij bijzaak, ik zat meer te wachten op de momenten waar Bob Marley, mijn hulphond, in actie moest komen. We waren volledig op elkaar aangewezen maar dat maakte het ook een extra bijzonder voor onze band. Vooral het legen van mijn katheterzak was spannend want als dat zou mislukken…
Maar natúúrlijk lukte het. En hoe, wat een hond dankzij Hulphondenschool www.de-click.nl! Wat een adrenaline en wat een kick, als ik er aan terugdenk krijg ik nog kippenvel. De gasten moeten wel gedacht hebben waar ik last van had toen ik terug kwam: een smile van oor tot oor en een kwispelende hond die natuurlijk (net niet) doodgeknuffeld was.
Sindsdien leegt Bob Marley standaard mijn katheterzak en heb ik hierbij geen menselijke zorg meer nodig. Ik hoef dus ook nooit meer te wachten op hulp want Bob is 24/7 bij me. Wat een mijlpaal en wat een kanjer die ‘rastaboy’ van mij!
Klik hier om het filmpje te bekijken.
Angela en Bob

“We lossen het samen wel op!”
Pasfoto Faelan
Vanwege mijn spierziekte ben ik altijd afhankelijk geweest van hulp van anderen. Ik kon niet alleen thuis blijven, want als ik iets nodig had of iets liet vallen kon ik er zelf niet bij en als de deur dicht zat kreeg ik hem niet open. Ook de deur uit moest samen, want als ik onderweg wat verloor zou ik afhankelijk zijn van passanten om het op te rapen. Dat is dankzij de CLiCK verleden tijd! In april 2015 begon ik met mijn lieve, drukke, slimme Faelan aan de teamtraining. Tijdens dat traject hebben de instructeurs van de CLiCK mij geleerd hoe ik helder kan communiceren met mijn hond en hoe ik haar alles aanleer op de manier die voor mij ideaal is. Ik mocht het allemaal zelf doen, maar kon altijd bouwen op de kennis en ervaring van de instructeurs. Kwamen we ergens even niet uit, dan werd er gewoon een extra les ingelast om er met een instructrice aan te werken. Dat stopt ook niet na het examen; ook nu we geslaagd zijn kan ik nog steeds met vragen bij de CLiCK terecht.

De teamtraining is ontzettend leerzaam, leuk en dankbaar. Door de positieve methode zijn Faelan en ik echt maatjes geworden, en hebben we aan een half woord vaak al genoeg. Faelan vindt niets leuker dan het samen ‘werken’ aan nieuwe en oude opdrachten en inmiddels kunnen wij met z’n tweetjes alleen thuis blijven of juist zelfstandig op pad. En mocht mijn situatie veranderen, dan heb ik alle kennis in huis om Faelan zelfstandig iets bij te leren. Waar we ook tegenaan lopen, we lossen het samen wel op!
Laura & Faelan


Het is met recht teamwork!
Annelies en Joy
Joy kwam eind 2014 in mijn leven als spring-in-het-veld van acht weken. Een ontzettend open pupje waar ik al snel mijn hart aan verloor. Omdat ik al langer speelde met de gedachte aan een hulphond vanwege mijn toenemende fysieke beperkingen, leek me het een goed idee om dat avontuur met Joy aan te gaan. De weg naar De CLiCK was snel gevonden. Hun werkwijze en visie spraken me aan en in een eerste lang telefoongesprek proefde ik kundigheid en oprechte betrokkenheid. Groot pluspunt vond ik ook dat Joy haar grote hobby zwemmen gewoon zou mogen blijven beoefenen. Het welbevinden van de hond staat bij De CLiCK voorop.

Het werd een spannende tijd. De praktische indicatie was vlot afgegeven, maar de toestemming van de verzekering had meer voeten in de aarde. Gelukkig kwam die er uiteindelijk toch. Toen ook de gedrags- en medische tests uitwezen dat Joy een geschikte kandidaat was om hulphond te worden, ging de vlag uit!

Vlak daarna begonnen we al aan de interne lesweek en twee maanden later startten de teamtrainingen thuis. Een intensief traject, ook fysiek gezien, waarin ik goed naar Joy leerde kijken, haar beter leerde begrijpen en haar leertempo leerde respecteren. Ook naar mezelf kijken maakte deel uit van het proces, want Joy reageert sterk op mijn eigen stemming, houding en energieniveau. Het is met recht teamwork.

Het was de inspanning meer dan waard. Joy helpt me met plezier met o.a. uitkleden, dingen aangeven, deuren en lades openen, boodschappen doen, liftknoppen induwen, de was, en zelfs met omdraaien in bed. De deur uitgaan is stukken eenvoudiger, want Joy neemt handelingen die daarvoor nodig zijn van me over. We genieten, spelen en knuffelen volop. Ik prijs mezelf gelukkig met zo’n gouden hond!
Annelies & Joy


Yinthe, mijn lieve dappere hond, helpt me in het hier en nu te blijven!

Amber en YintheToen ik contact opnam met Hulphondenschool De Click durfde ik nog nergens op te hopen.  Ik heb veel meegemaakt en als gevolg daarvan heb ik o.a. een posttraumatische stressstoornis ontwikkeld. Dit beperkte me erg in mijn dagelijks leven. Ik wist van het bestaan van PTSS-hulphonden en wilde graag praten over wat een hulphond voor mij zou kunnen betekenen. Sanne Singer belde me terug en we hadden een lang en prettig gesprek. Niet lang daarna volgde een intakegesprek. De Click zou voor mij op zoek gaan naar een hond die bij me past.  Ik kon het bijna niet geloven en was zo blij! Dankzij een donatie van Stichting De Click tussen mens en hulphond is Yinthe er gekomen en hebben we de teamtraining kunnen volgen.

De dag dat Yinthe kwam zal ik nooit meer vergeten. Vanaf het eerste moment hadden we een klik. Na een paar weken om elkaar te leren kennen begonnen de lessen bij ons thuis en inmiddels zijn we als team geslaagd.

De begeleiding van de Click vind ik erg fijn. Ik kon en kan altijd bij hen terecht met vragen. Ook de lessen waren prettig. Je oefent in je eigen omgeving en kunt heel gericht werken aan wat er nodig is. We bespraken welke vaardigheden Yinthe zou kunnen leren en hoe ik dat het beste aan kon pakken. De band met Yinthe en het contact tussen ons stond centraal. Van Joyce, de trainer, leerde ik goed te kijken naar wat Yinthe nodig heeft en met haar gedrag en lichaamstaal vertelt.  Een jonge hond trainen is soms best een uitdaging en daarnaast is een hond net een spiegel in haar gedrag. Ook als ik even onzeker was kon ik bij mijn trainer terecht en daardoor kreeg ik meer zelfvertrouwen bij het trainen.  En doordat je zelf leert om je hond te trainen kan je als het nodig is ook verder met het aanleren en oefenen van nieuwe vaardigheden. Dat vind ik een fijn idee.

Yinthe, mijn lieve dappere hond, helpt me in het hier en nu te blijven. Als ik erg schrik of een herbeleving heb, dan trekt ze bijvoorbeeld mijn aandacht en zet ze haar snuit en pootje tegen me aan.  Als het ernstig is en ik ‘weg raak’, dan duwt ze net zo lang haar kop tussen mijn armen tot ik wel op moet kijken om te zien dat er niets aan de hand is.  Ze maakt me wakker als ik nachtmerries heb. En dat alles doet ze met een kwispelende staart en een vrolijk hoofd!  Boodschappen doen, alleen reizen, vrijwilligerswerk en afspreken met vrienden zijn samen met haar weer mogelijk en leuk. Dankzij Yinthe  (en De Click) voel ik me weer vrij.

Samen staan we sterk!
Amber & Yinthe