Angela Maas
Ruim een jaar geleden kwam mijn hond kwam niet in aanmerking voor de hulphonden opleiding. Niet omdat ze niet geschikt was, maar puur op basis van haar leeftijd (5 jaar).
Er stroomde tranen van blijdschap toen ik hoorde dat hulphondenschool de CLiCK het daar niet mee eens was.
Dankzij financiële ondersteuning van stichting 'De hond kan de was doen' kon ik starten met de teamtraining waarbij het opleiden van Misty centraal stond. Op een juiste manier met je hond communiceren vraagt om kennis en deskundigheid. Het mooie van de CLiCK vind ik dat je als deelnemer deze kennis en deskundigheid leert ontwikkelen. In plaats van ‘tegen’ Misty te praten, praat ik nu ‘met’ Misty.
Het uittrekken van mijn jas, oprapen van voorwerpen, helpen bij het doen van mijn boodschappen, was in de wasmachine stoppen en zelfs alarm slaan in geval van nood zijn slechts enkele voorbeelden van Misty’s vaardigheden.
Of ik trots ben? Dat spreekt voor zich... Dankzij Misty heb ik een deel van mijn onafhankelijkheid herwonnen en nog steeds leren we dagelijks dingen bij. Onze band is nóg sterker geworden dan die al was; daar komt nooit meer iemand tussen!
Marjanka en Creb
Omdat ik een vorm van autisme heb, het aspergesyndroom, wilde ik graag een hulphond. Mijn omgeving had echter zo iets van ‘nog een dier erbij? Je hebt al een dierentuin.’ Na een speurtocht op het internet kwam ik bij de CLiCK uit. Daar geloofde ze dat een hond me zou kunnen helpen. Het zou een pup worden, want hij moest goed op mijn gevoel getraind worden. Vol spanning heb ik gewacht op een hond en de goedkeuring voor zijn opleiding. Door donaties van de Stichting kwam ik in het trotse bezit van Creb, een Australian Shepherd, en konden we samen aan de slag.
De teamtraining was voor mij een bevestiging dat je met positieve toenadering altijd het beste uit je hond haalt. En dat het niet uit mazzel bestaat als het lukt. De CLiCK gaf mij hierin eigen verantwoordelijkheid. Dit heeft me een stuk zelfvertrouwen gegeven. Voor deze training zat ik bijna altijd thuis en ging ik met moeite naar buiten. Nu neemt Creb het van me over als ik het niet red.
Ook dit geeft me rust en zelfvertrouwen. En ik durf te kijken wat ik wel kan en hoe ik het kan doen. Allemaal op mijn manier. Ik voel me gelukkig. Het is een warm gevoel van binnen en gaat niet over dingen die je bezit.
Het is twee jaar hard werken geweest, maar het is het beste wat ik gekregen heb. Ik kan nu wederkerige gesprekken en relaties aan. Dit is voor iemand met autisme een grote sprong vooruit. En dit na 40 jaar vechten tegen autisme.
Nu is het leven met autisme. Een wereld van verschil!!!
Klein maar dapper
Toen ik in 2007 contact zocht met de CLiCK, kon ik niet geloven dat mijn kleine Tessa zoveel voor mij kon doen. Maar door hun hulp kunnen Tessa en ik de hele wereld aan. Dankzij Tessa ben ik een stuk onafhankelijker geworden van mijn partner. Tessa waakt echt over mij; ze verliest mij geen seconde uit het oog. Als we op het werk zijn ligt ze naast me op haar kussen en iedere keer als ik beweeg gaan gelijk haar oortjes omhoog.
Tessa voelt precies in wat voor een bui ik ben. Heb ik een slechte dag, dan zorgt zij ervoor dat er toch weer een glimlach op mijn mond verschijnt. Dit is heel moeilijk uit te leggen. Tessa is echt mijn alles.
En als je ergens mee zit staat de CLiCK je met raad en daad bij. Ik ben tot op de dag van vandaag blij en gelukkig met wat de CLiCK voor mij en Tessa heeft gedaan en nog steeds doet.
DE CLICK DANK JULLIE WEL.
Martine en (clown) Indy
Indy is op het moment geblesseerd (schouderblessure) en mag dus erg weinig. Ook haar hobby; zwemmen en met een gigantische aanloop het water ingaan mag ze dus niet doen. Ze moet 4 weken! lijnrust hebben. Nu heeft ze wat nieuws ontdekt in mijn tuin met dit warme weer. Ik rol de tuinslang uit, zet het water erop en Indy gaat met de slang in de vijver aan de gang.
Dikke pret! Op die manier vermaakt ze zich rustig drie kwartier.Het gevolg is dat mijn halve tuin en de straat blank staan, ondertussen mijn vijver geruineerd is etc. Maar Indy heeft lol, kan mooi afkoelen en ik geniet er eigenlijk ook wel heel veel van.
Beleef het mee op het filmpje, dan kan je even lachen om clown Indy.
klik hier om het filmpje te bekijken.
Groetjes; Martine en Indy
Stef & Sandy
Wat is het een voorrecht om te leren omgaan/werken met een hulphond. Door te leren hoe een hulphond als Sandy met veel plezier opdrachten voor me doet, heeft dat mijn leven met behoorlijk wat beperkingen weer inhoud gegeven.
Sandy is voor mij meer dan een hulpje die de dingen doet die ik zelf niet of nog maar moeilijk kan doen. Ze is er 24 uur en ze is trouw. Door mijn spierziekte praat ik bijna onverstaanbaar zacht, maar dat maakt haar niets uit. Ze begrijpt mij vaak al voor ik iets brabbel. Ze staat altijd vrolijk voor me klaar, ook als ik niet vrolijk ben. Ik mag voor haar zorgen en samen zorgen we er voor dat we ons nooit alleen hoeven te voelen waar we ook zijn.
Ik kan de CLiCK niet genoeg bedanken voor Sandy en de manier waarop zij mij heeft leren zien hoe ik met een hond als Sandy kan samenwerken.
Renee Siebol
Ik ben er trots op een van de eerste deelnemers te zijn. Ik had destijds een rottweiler, Yentl, toen ik de vraag kreeg of ik haar niet zou willen gaan inzetten als hulphond. Ik had daar nog nooit over nagedacht. We zijn aan het trainen gegaan en al snel bleek dat zij veel dingen voor mij kon doen. Spullen van de grond oprapen, ritsen opendoen, keukenlaatjes openen enzovoorts.
Het was prettig te merken dat ik minder dingen zelf hoefde te doen zodat mijn energie gespaard bleef. Het meest belangrijke vind ik echter dat als je mensen iets vraagt er vaak een soort ongelijkwaardigheid kan ontstaan. Een hond vindt het leuk om voor je te werken en een complimentje of een beloning is voldoende. Geen bijgedachten of dubbele agenda's. Inmiddels heb ik via de CLiCK alweer mijn derde hulphond opgeleid, weer een rottweiler! Ik ga nog wel even door!